Pak Türk'ün Karısı Maria

<div>Bodur elmanın çıplak dallarına iki serçe kondu. Yavaşça yaklaştım onlara. Biraz cıvıltı, biraz umut bulmak için hayata dair. Korktu ayak seslerimden ikisi de.</div>
<div>Bir üstteki dala kanatlandı. Dal hafif hafif sallandı. Dün gece yağmış olan yağmurun sularından birkaç damla düştü yere, soğuk ve toprağa karışmaya başlamış olan kahverengi yaprakların üstüne.</div>
<div>Bir ala karga çığlık atarak uçtu çatının üstünden. İlerideki kavağın çıplak dallarından birine kondu. Hastanenin arka çıkışındaki morgun kapısında bitmiş olan Hüda’yı nabit incir ağacının üstünde hiç yaprak kalmamış.</div>
<div>Hava karardı. Bir hasta yakını, bir türkü tutturdu inceden, ağlayarak:</div>
<div> </div>
<div>“Hastane önü incir ağacı,</div>
<div>Doktor bulamadı bana ilacı.”</div>
<div> </div>
<div>Diz çöktüğü duvar dibinden kalktı.</div>
<div>“Ocağıma incir ağacı diktin felek.” diyerek sildi gözlerini</div>
<div>kolunun yenine. Acil servise girmeye hazırlanan bir ambulansın</div>
<div>siren sesi duyuldu. Başka bir Maria’nın hikâyesi başladı</div>