Kam Ana

<div>Herkes arar… Ayrı olduğunu, uzakta olanı… Kimi memleketini, kimi yârini, kimi düşlerini, kimi çocukluğunu, kimi evini, kimi köklerini, kimi dermanını, kimi kendini…</div>
<div>Derde düşer, düş dertlenir. Derdi dermanı, sırrı ayanı olur sonra.</div>
<div> </div>
<div>“Bulanlar ancak arayanlardır” derler ya; ondan bu yol. İlk kitap Kam Ana -Kadimden Bugüne Masallar- ile başladı. Sözle örüldü. Zamanda olan ve hep yaşayan sözle. Sözün ilk sahibinden alınmış kutun ışığıyla yoklandı izler, seyre düşüldü. Kam Ana -Udagan'ın Yolu-'na… Bulmaya… Memleketi, yâri, düşleri, çocukluğu,</div>
<div>evi, kökleri, dermanı, kendimizi… Seyir içinde seyre, “ben” içinde</div>
<div>bir “ben”e tutulan yolculuk gâh çıkardı gökyüzüne gâh indirdi yeryüzüne. Âlem içinde âlevme, bir içinde deryaya, ummandaki yek ahenge kapıldı yolculuk.</div>
<div> </div>
<div>Hepimiz ararız… Bulduklarımız, niyetlerle örülen yolların sonu… Vuslata ermek için,</div>
<div>yola düşme zamanı…</div>